<title_newspaper=”Trybuna Ludu”> 
<title_article=”O przywrócenie jednolitego rynku europejskiego”> 
<author_1=”J. Suchy”>
<author_2=””> 
<language=”pl”> 
<style=”press”>
<year="1954">
<month="3">
<date=”1954-03-08”>
<period=”d”>
<status=”1_obieg”>
<support=”paper”>
W szczególności działalność E.C.E. została przez politykę amerykańską zepchnięta w dziedziny techniczno-dokumentacyjne, o bardzo niewielkim znaczeniu ogólnym (zagadnienia transportu lądowego, budownictwa mieszkalnego itd.) albo — wprost — studiów ekonomicznych. 
Związek Radziecki, który od samego początku powstania E.C.E. występował zawsze z konstruktywnymi propozycjami mogącymi podnieść znaczenie tej organizacji i uczynić z niej instrument współpracy europejskiej — wysunął już bardzo wcześnie, bo w 1948-49 r. wniosek, aby E.C.E. zajęła się podstawowym w warunkach europejskich zagadnieniem rozwoju stosunków handlowych między krajami tego kontynentu, a w szczególności, rzecz prosta, między krajami Zachodu i Wschodu.. Odwrotnie, Waszyngton w interesie podporządkowania Europy zachodniej polityce agresji amerykańskiej czynił wszystko, co możliwe, aby wywrzeć nacisk na kraje zachodnio-europejskie reprezentowane w E.C.E. w kierunku torpedowania wszelkiego tego rodzaju inicjatyw. Dlatego też powstały w 1949 r. na IV sesji E.C.E. Komitet Handlu mógł odbyć tylko jedno posiedzenie, które zakończyło się całkowitymi niepowodzeniem. W ciągu szeregu lat istniała zatem sytuacja, w której genewska E.C.E. istniała wprawdzie — ale faktycznie wegetowała. 
Polityka dyskryminacji i blokady zastosowana wobec światowego rynku demokratycznego przez Stany Zjednoczone w 1948 r. i narzucona siłą krajom Europy zachodniej w 1948/50 r. doprowadziła w rezultacie do tego, że wymiana handlowa między obu obszarami europejskimi spadła — wedle obliczeń właśnie genewskiej E.C.E. — do jednej trzeciej poziomu przedwojennego, (który zresztą również nie był bardzo wysoki). Waszyngton dążył uparcie do jeszcze większego ograniczenia tych obrotów, a specjalna komisja międzynarodowa („COCOM”), zasiadająca w Paryżu była stałym narzędziem kontroli przez amerykańskich urzędników wszelkich transakcji handlowych, jakich kraje Europy zachodniej zamierzały dokonywać ze „Wschodem”. W ten sposób polityka amerykańska, podważając bazę ekonomiczną handlu międzynarodowego doprowadziła go do rozprężenia i upadku. 
</support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper>
